Het gebouw van Renzo Piano

Kantoorgebouw

Het kantoorgebouw werd gebouwd in de loop van 1985, en vertegenwoordigt vandaag het beste wat geproduceerd werd door de moderne industriële architectuur.

Het gebouw werd ontworpen door de bekende architect Renzo Piano – die verschillende en interessante realiseringen op zijn conto heeft, zoals bijvoorbeeld het Centre Beaubourg van Parijs – in samenwerking met de directie van Lowara, en werd neergezet op een oppervlakte van meer dan 4000 m² waarvan 2600 m² overdekt is. Deze ruimte is een “open space”, zonder binnenmuren, dus zonder afgebakende kantoren waar werknemers en leidinggevenden samen werken. De voorkant, die 150 m lang is, heeft grote vensters en kijkt voor een deel uit op de buitenkant, en het andere deel staat in verbinding met de fabriek.

De dakbedekking doet denken aan een zeil waarop idealistisch de wind blaast die elk initiatief en elke beslissing vooruit moet duwen.

De metalen gevormde profielen die het zeil ondersteunen, en het draagstel met drijfstangen van de stijlen waarop ze als steun gescharnierd zijn, vormen een zeer lichte machine met statische eenvoud die modulair het dragende skelet van het gebouw vormt, en het architectonisch en samenstellend motief schetst.

Het paraboolvormig plafond, in voorgevormd gegolfd staalplaat, laat een weerspiegelde verdeling en een “verzachte” en homogene verdeling toe van de geluidsgolven en van de kunstmatige lichtgolven, en ook de omlijstingen van de grote vensters zijn geplaatst in functie van de gepaste criteria van de lucht- en de natuurlijke toevoer; bovendien verbergt de flooting-floor het hoofdzakelijke distributiesysteem van bepaalde installaties en de verschillende terminals.

Dezelfde installaties werden ontworpen en geplaatst om zich coherent af te stemmen op het algemeen werkingssysteem van het mechanisme; het klimatische mechanisme beschikt bijvoorbeeld over warmtesensoren die in de bedeking ingevoerd zijn, die, in geval van verwarming tijdens de zomermaanden niet voldoende zouden zijn voor de natuurlijke interne ventilatie, een sprinklersysteem in werking stellen dat zich op het toppunt van het zeil bevindt, dat water sproeit zodat de temperatuur van het gebouw verlaagd wordt.

Deze architectonische structuur is een belangrijk voorbeeld van hoe de technologie een intelligente hulp voor de vindingrijke inbeelding wordt, door te weigeren om zich te beperken tot gesloten en onderdrukkende geometrische diagrammen; dus de wetenschap en de techniek, ten dienste van de gedachte en de intelligentie van wie de architectuur bedenkt en creëert.